Dzięki poprawnej mowie wyrażamy to, co czujemy, nasze myśli i spostrzeżenia. Ale niektórzy mają z tym problemy, winna jest najczęściej apraksja. Jest to jedna z najczęstszych przyczyn w problemach z poprawnym wysławianiem się. Osoby z tym schorzeniem nie potrafią jasno powiedzieć tego, co by chciały. Mówiąc najprościej jest to schorzenie uniemożliwiające zapamiętanie sekwencji ruchów. Jest jej wiele odmian i może ona dotykać wielu narządów nie tylko tych odpowiedzialnych za mowę. Chorzy nie potrafią wymówić głosek języka, dzieje się tak, ponieważ mózg nie potrafi zapamiętać sekwencji ruchów mięśni, jakie powinny następie by dana Goska została wydana. Osoby takie często mówią mam to na końcu języka, mózg wie, co ma powiedzieć, ale nie wie jak ma to zrobić. Mogą nastąpić też problemy w układaniu sylab w odpowiedniej kolejności. Z kolei uniemożliwia to tworzenie poprawnych wyrazów. Zaburzenia maja charakter losowy i jełki jakieś słowo zostanie nie prawidłowo wypowiedziane to za chwilę chory może je powiedzieć zupełnie inaczej. Chory nie potrafi też tworzyć akcentów w odpowiednich miejscach. Dzieci z ta dolegliwością często są ciche, rozumieją, co się do nich mówi, ale nie potrafią one wyrazić swoich myśli. Jest to widoczne zwłaszcza przy długich wypowiedziach. Choroba ta występuje w dwóch typach. Rozwojowa dotyczy dzieci, nabyta pojawia się w każdym wieku. Dochodzi do tego w wyniku uszkodzenia struktur mózgu. Winne są urazy, udary i inne schorzenia. Rodzaj rozwojowy jest obecny od dziecka, z badań wynika, że choroba ta częściej występuje u chłopców. Udowodniono też, że występuje ona rodzinnie, jednak przyczyny nie odkryto. U dziecka chorobę można zdiagnozować na podstawie długich obserwacji rozwoju mowy u malucha. Muszą w tym brać udział zarówno rodzice jak i lekarz. Przeprowadza się tu też specjalne testy, które maja na celu potwierdzenie lub wykluczenie choroby. Jednym z nich jest ciągłe powtarzanie jakiegoś wyrazu i obserwacja czy dziecko się nie myli. Często wykonuje się przy tym schorzeniu rezonans magnetyczny. W leczeniu stosuje się wiele metod, ale żadna nie daje za dobrych wyników. Badana jest też zdolność do prawidłowego wypowiadania się. Często jest tak, że nabyta apraksja z czasem zanika. Osoby te odzyskują w całości lub prawie w całości zdolność prawidłowego wypowiadania się. W przypadku dzieci nie należy czekać aż same z tego wyrosną tylko walczyć z tą przypadłością, ponieważ często same maluchy nie mogą sobie z tym poradzić.